دو حکایت


ذوالنون مصری که از عرفای بزرگ است گفت: روزی به کنار رودی رسیدم، قصری دیدم در نزدیکی آب. از آب طهارتی کردم چون فارغ شدم چشمم بر بام قصر افتاد که دختری بسیار زیبا بر آن ایستاده بود. خواستم او را بشناسم گفتم ای دختر تو که هستی؟ گفت ای ذوالنون چون از دور تو را دیدم فکر کردم دیوانه‌ای، چون طهارت کردی و به نزدیک آمدی فکر کردم عالمی، و چون نزدیکتر آمدی فکر کردم عارفی. و اکنون به حقیقت نگاه می‌کنم می‌بینم نه دیوانه‌ای، نه عالمی و نه عارف. گفتم چطور؟ گفت اگر دیوانه بودی طهارت نکردی و اگر عالم بودی به زنی نگاه نمی‌کردی و اگر عارف بودی دل تو به غیر حق به کسی میل نمی‌کرد و غیر از حق را نمی‌دید. این را بگفت و ناپدید شد. فهمیدم که او انسان نبود بلکه فرشته‌ای بود برای تنبیه من که آتش در جان من اندازد.
و از سخنان اوست:
"دوستی با کسی کن که به تغییر تو متغیر نگردد."
"بنده خدا باش در همه حال، چنان که او خداوند توست در همه حال."


بایزید بسطامیکه او را سلطان‌العارفین لقب داده‌اند وقتی به اتحاد با حق نائل آمد گفت: سبحانی ما اعظم شأنی. کسانی که اهل عرفان نیستند و حال او را درک نمی‌کنند، به او نسبت کفر می‌دهند. بایزید در مناجاتش می‌گفت: الهی تا با توام بیش از همه‌ام و تا با خودم هستم کمتر از همه‌ام. و نیز می‌گفت "عجیب نیست که من تو را دوست دارم زیرا من بنده‌ام و محتاج، عجیب آن است که تو مرا دوست می‌داری و خداوند و پادشاه و بی‌نیاز هستی


برچسب ها: بایزید بسطامی، ذالنون، عرفاء، دیوانه، عالم، حق، خدا،
[ پنجشنبه 9 آذر 1391 ] [ 04:33 ب.ظ ] [ عبدالحمید تعالی ]
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic