تبلیغات
عبدالحمید تعالی رودی - بسیار زیبا

بسیار زیبا

سهراب سپهری:

صبح امروز کسی گفت به من
توچقدرتنهایی!
گفتمش درپاسخ:
توچقدر حساسی
تن من گرتنهاست
دل من با دلهاست
دوستانی دارم
بهترازبرگ درخت
که دعایم گویندودعاشان گویم
یادشان دردل من
قلبشان منزل من
صافی اب مرا یاد تو انداخت رفیق
تودلت سبز
چراغت روشن
چرخ روزیت همیشه چرخان
نفست داغ
تنت گرم
دعایت بامن!

**********************


چند توصیه ی بسیار زیبا از "پیکاسو" برای آرام سازی:
اوّل : تمام عددهای غیرضروری را از زندگیت بیرون بریز!!!!
این عددها شامل: سن، قد، وزن و سایز هستند....
دوّم : با دوستان شاد و سرحال معاشرت کن...
سوّم: به آموختن ادامه بده و همیشه مشغول یادگیری باش...
چهارم : تا می توانی بخند...
پنجم: وقتی اشک هایت سرازیر می شوند: آن را بپذیر! تحمل کن! و به پیشروی ادامه بده... ششم: رنگ های مشکی و خاکستری و تیره را از زندگیت پاک کن...
هفتم :احساساتت را بیان کن، تا هیچ وقت زیبایی هایی را که احاطه ات کرده اند را از دست ندهی...
هشتم :شادی هایت را به اطرافت پراکنده کن...
نهم: با حدّ و حصرهایی که گذشته به تو تحمیل کرده مبارزه كن...
دهم : از بهترین سرمایه ات که سلامتی ات است؛ بهره ببر...
یازدهم: از جاده خارج شو و از شهر و کشورهای غریب دیدن کن...
دوازدهم: روی خاطرات بد توقف نکن فراموشش کن...
سیزدهم: هیچ فرصتی را برای گفتن دوستت دارم به آن هایی که دوستشان داری، از دست نده...
چهارده:همیشه به خودت بگو که: زندگی تعداد دم و بازدم های مکرر نیست، بلکه لحظاتی است که،قلبم"
می تپد برای دوست داشتن.

**********************


کاکتوس هایتان را رها کنید:
اگر کسی به اندازه ای که دوستش دارید،دوستتان ندارد،
رابطه تان را تا ناکجا آباد ادامه ندهید که بالاخره،روزی دوستم
خواهد داشت..اینکه گاهی از طرف او پذیرفته می شوید و گاهی نمی شوید کلافه تان خواهد کرد...گویی درجا می دوید
هرچقدر تلاش می کنید به جایی نمی رسید،این نرسیدن دایمی
خسته تان میکند،خشمگین می شوید،افسرده می شوید...
خودتان را قانع نکنید(که اگر دوستم نداشت این همه مدت نمی ماند)او به خاطر مهربون بودنش با شما مانده،
پس چرا با شما ادامه ندهد؟؟؟؟؟
وقتی به کسی که دوستتان ندارد نزدیک میشوید گویی که به
کاکتوس نزدیک میشوید..هر چه بیشتر نزدیک میشوید،بیشتر
زخمی خواهید شد؛پس کاکتوس هایتان را رها کنید...
(مقاله ای در نیویورک تایمز)

**********************


ابوسعید ابوالخیر را گفتند فلانی شاهکار میکند، چرا که قادر است پرواز کند، گفت این که مهم نیست، مگس هم میپرد.

گفتند فلانی را چه میگویی که روی آب راه میرود!
گفت اهمیتی ندارد، تکه ای چوب نیز همین کار میکند.

گفتند پس از نظر تو شاهکار چیست؟
گفت این که در میان مردم زندگی کنی ولی هیچگاه به کسی دروغ نگویی، کلک نزنی و سوءاستفاده نکنی، این شاهکار است.


اگر بر آب روی، خسی باشی؛

و اگر در هوا پری، مگسی باشی؛

دل به دست آر تا كسی باشی

**********************


یاد من باشد فردا دم صبح
جور دیگر باشم
بد نگویم به هوا، آب ، زمین
مهربان باشم، با مردم شهر
و فراموش کنم، هر چه گذشت
خانه ی دل، بتکانم ازغم
و به دستمالی از جنس گذشت ،
بزدایم دیگر،تار کدورت، از دل
مشت را باز کنم، تا که دستی گردد
و به لبخندی خوش
دست در دست زمان بگذارم

یاد من باشد فردا دم صبح
به نسیم از سر صدق، سلامی بدهم
و به انگشت نخی خواهم بست
تا فراموش، نگردد فردا
زندگی شیرین است، زندگی باید کرد
گرچه دیر است ولی
کاسه ای آب به پشت سر لبخند بریزم ،شاید
به سلامت ز سفر برگردد
بذر امید بکارم، در دل
لحظه را در یابم
من به بازار محبت بروم فردا صبح
مهربانی خودم، عرضه کنم
یک بغل عشق از آنجا بخرم

یاد من باشد فردا حتما
به سلامی، دل همسایه ی خود شاد کنم
بگذرم از سر تقصیر رفیق ، بنشینم دم در
چشم بر کوچه بدوزم با شوق
تا که شاید برسد همسفری ، ببرد این دل مارا با خود
و بدانم دیگر قهر هم چیز بدیست

یاد من باشد فردا حتما
باور این را بکنم، که دگر فرصت نیست
و بدانم که اگر دیر کنم ،مهلتی نیست مرا
و بدانم که شبی خواهم رفت
و شبی هست، که نیست، پس از آن فردایی

یاد من باشد
باز اگر فردا، غفلت کردم
آخرین لحظه ی از فردا شب ،
من به خود باز بگویم
این را
مهربان باشم با مردم شهر
و فراموش کنم هر چه گذشت......ـ

فریدون مشیری

**********************
با خـــــــدایت حـرف بزن

بخنـد

درد و دل کن

اشک بریز

برایش ناز کن

خــــــــدا، خریدار بنده اش هســـــت

هر جـور کـــه بیــــایی دوستــــــــــت دارد...

**********************
میان آرزوی تو و معجزه خداوند؛
دیواری است به نام اعتماد...
پس اگر دوست داری به آرزویت برسی، با تمام وجود به او اعتماد کن.
هیچ کودکی نگران وعده بعدی غذایش نیست؛
زیرا به مهربانی مادرش ایمان دارد.
ای کاش ایمانی از جنس کودکانه داشته باشیم به خدا...

**********************
خوشبختی از آن کسی است ،
که در فضای " شکرگزاری " زندگی کند !
چه دنیا به کامش باشد و چه نباشد ،
چه آن زمان که می دود و نمیرسد !
و چه آن زمان که گامی برنداشته ،
خود را در مقصد می بیند ،
چرا که خوشبختی چیزی جز آرامش نیست ... !

**********************
بله درست فکر کردین منتظر نظر هستم


[ یکشنبه 22 شهریور 1394 ] [ 05:52 ب.ظ ] [ عبدالحمید تعالی ]